Szkolna Ulica - ewaluacja pilotażu

Projekt „Euro calls” to jednotygodniowe spotkanie młodzieży z Polski, Czech, Łotwy oraz Turcji. Projekt odbywa się w Sobótce oraz we Wrocławiu. 24 młodych ludzi wspólnie debatuje nad przyszłością Unii Europejskiej, zastanawia się jakie wyzwania czekają UE w nadchodzących latach oraz analizuje aktualne dylematy europejskie.

W czasie tego projektu powstały krótkie filmiki nagrywane telefonami komórkowymi, które zachęcały ludzi do udziału w wyborach do Europarlamentu w maju 2014 roku.

Projekt finansowany jest przy wsparciu komisji Europejskiej w ramach Programu „Młodzież w działaniu”.

Znając mnie - znając nas! Kompetencje historyczne i międzykulturowe w Europie

W ramach tego projektu będziemy mieć do czynienia z kompetencjami, o których wiemy, że są podstawą do tworzenia aktywnego obywatelstwa. W tym przypadku skupimy się na tożsamości / kompetencjach międzykulturowych i kompetencji historycznej.

Tożsamość / kompetencje międzykulturowe i historyczne dotyczą poszczególnych jednostek i ich relacji z kulturą. Wiedząc skąd pochodzą, mamy wiedzę o kulturowych i historycznych korzeniach Europy przez co możemy wspierać lepsze zrozumienie w Europie. Dlatego edukacja dorosłych odgrywa szczególną rolę w tym przypadku. Poznawanie historii odzwierciedla własną tożsamość, świadomość historyczną, co jest budulcem wspólnej tożsamości europejskiej, demokracji oraz promowania aktywnego uczestnictwa w życiu społeczno-politycznym.

Pytania, które sobie zadajemy to: w jaki sposób w różnych krajach pracuje się z własną historią, które metody powinny być wykorzytywane w edukacji dorosłych w celu rozwijania umiejętności aktywnego uczestnictwa? W trakcie projektu będziemy analizować różne podejścia metodologiczne oraz metody wykorzytywane w edukacji dorosłych, a dotyczące kompetencji międzykulturowych oraz historycznych.

Następnie pragniemy promować najlepsze z nich i opublikować je w krótkiej broszurce. Na samym końcu wyniki i najlepsze praktyki będą promowane na konferencji, w której wezmą udział również ekspercji zajmujący się tą dziedziną edukacji.

Czas trwania: 08.2012 – 07.2014

Partnerzy:
1. Bildungshaus Schloss Retzhof – www.retzhof.at (Austria)
2. Arbeit und Leben LAG Mecklenburg-Vorpommern e.V. – www.arbeitundlebenmv.de (Niemcy)
Rodzaj projektu: Projekt Partnerski Grundtviga

Ten projekt został zrealizowany przy wsparciu finansowym Komisji Europejskiej.
Projekt lub publikacja odzwierciedlają jedynie stanowisko ich autora i Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za umieszczoną w nich zawartość merytoryczną

Nawiąż Kontakt z Parlamentarzystą - raport z monitoringu biur poselskich

Prezentowany raport jest rezultatem monitoringu biur poselskich i senatorskich. W dniach 22.09 – 03.10.2011 przeprowadziliśmy badanie, którego celem było sprawdzenie dostępności parlamentarzystów dla obywateli. Przy naszym badaniu wyszliśmy z założenia, że biura poselskie powinny być pierwszym ogniwem łączącym posła z wyborcami, miejscem, gdzie obywatelowi udzieli się porady i gdzie regularnie może spotkać się z posłem, na którego oddał głos.

W czasie monitoringu próbowaliśmy jako wyborca oraz jako przedstawiciel NGO skontaktować się mailowo i telefonicznie z każdym posłem i senatorem w Polsce. Podejmując próbę kontaktu jako osoba prywatna, nasz współpracownik pytał o to, jak dany poseł lub senator głosował nad ustawą o dostępie do informacji publicznej i prosił o spotkanie, by o tej ustawie porozmawiać. Ponadto nasza współpracowniczka kontaktowała się z biurami jako przedstawicielka NGO, informując o projekcie i prosząc o informacje na temat dyżurów poselskich.

Badania ujawniają, że z ok 1/3 parlamentarzystów kontakt jest utrudniony: nie odpowiadają oni na listy elektroniczne, problemem jest również kontakt telefoniczny. Wyraźnie gorsze rezultaty przynosi próba kontaktu z parlamentarzystą jako przedstawiciel organizacji pozarządowej. To oznaczać może, że trzeci sektor nie jest traktowany przez posłów jako pełnowartościowy uczestnik komunikacji. Badania pozwoliły nam również zlokalizować szereg problemów, które mogą utrudniać kontakt z wyborcami.

Przygotowanie raportu było możliwe dzięki finansowemu wsparciu: Trust for Civil Society in Central and Eastern Europe.

Think Tank Generator - edycja polsko-niemiecka

Wśród polskich studentów nauk społecznych Think Tanki czyli ośrodki badawcze cieszą się dużą popularnością zarówno jako źródło pozyskiwania materiałów do wszelkiego rodzaju prac przygotowywanych na studia, ale także jako potencjalne przyszłe miejsce pracy.

Nieliczni studenci rozumieją i opanowali sztukę pisania tekstów na potrzeby Think Tanków, ponieważ w czasie studiów rzadko mówi się o metodologii pisania tekstów naukowych, a zdecydowanie nie przekazuje się technik analitycznego pisania tekstów.

Celem projektu jest pozyskanie zainteresowania polskich i niemieckich studentów do pisania tekstów pod kątem Think Tanków. We współpracy z uznanymi Think Tankami studenci mają pracować nad zadanymi tekstami, wspólnie je przygotowywać. W kolejnym kroku powstałe teksty będą omawiane z uznanymi specjalistami z danej dziedziny współpracujących z ośrodkami badawczymi.

Do projektu zostali zaproszeni studenci z Polski i Niemiec, którzy są zainteresowani pracą nad tekstami na potrzeby ośrodków badawczych. Uczestnicy projektu zostaną wprowadzeni w metodologię zbierania materiałów i opracowywania tekstów na potrzeby Think Tanków. Szkolenie będzie także obejmowało przybliżenie określonych obszarów tematycznych oraz zwrócenie uwagi na interesujące kwestie w danym obszarze w zależności od grupy docelowej i przeznaczenia danego tekstu.

Partnerami projektu są Stowarzyszenie Weiterdenken z Drezna oraz Przedstawicielstwo Fundacji Boella w Warszawie.
Projekt jest wspierany przez Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej

Nasze pierwsze szkolenie odbyło się w dn. 7- 9.04.2011. Zawierało ogólne wprowadzenie w pracę Think Tanków, znaczenie doradztwa politycznego i zasady pisania dla Think Tanków.

Think Tank Generator - edycja na Białorusi

W listopadzie zakończyła się białoruska odsłona projektu Think Tank Generator. Głównym celem projektu było zapoznanie młodych dziennikarzy, studentów, absolwentów studiów i młodych naukowców ze standardami pracy w eksperckich ośrodkach badawczych – Think Tankach. Uczestnicy projektu poznali metody pracy ośrodków badawczych, cele i metody ich działania oraz zakres oddziaływania.

29 – 30 września odbyło się w Mińsku pierwsze seminarium. Jego celem było zintegrowanie grupy oraz wprowadzenie do tematyki think tanków. Uczestnicy spotkali się również z przedstawicielami organizacji związanych z rozwojem edukacji: Instytutem Germanistyki Uniwersytetu w Mińsku, redakcją internetowego pisma „Novaja Europa” http://n-europe.eu/, redakcją pisma internetowego „34 mag” http://34mag.net/ oraz z przedstawicielami organizacji „Association for life-long-learning education” http://adukatar.net/.

Pomiędzy 15 a 21 października grupa gościła w Warszawie, gdzie uczestnicy projektu wzięli udział w licznych warsztatach i wizytach studyjnych w najbardziej dynamicznie działających think tankach: Instytucie Obywatelskim, Centrum Polsko-Rosyjskiego Dialogu i Porozumienia, European Council on Foreign Relations, demos Europa, Centrum Stosunków Międzynarodowych, Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych czy Ośrodku Studiów Wschodnich im. Marka Karpia.

Projekt zakończył się 24 listopada konferencją zorganizowaną w Mińsku. Podczas spotkania uczestnicy zaprezentowali przygotowane przez siebie teksty eksperckie (tzw. policy papers), a także dyskutowali nad możliwością rozwoju ośrodków badawczych w swoim kraju. Liczymy, że nasz projekt przyczynił się do profesjonalizacji tego typu instytucji oraz do aktywizacji młodzieży na Białorusi.

Study Tours to Poland 2012

Od 16 do 27 kwietnia gościliśmy uczestników projektu Study Tours to Poland. Do Wrocławia przyjechało 6 osób z Ukrainy oraz po 2 z Rosji i Białorusi.

W programie znalazły się wizyty na uczelniach, jednostkach administracyjnych, organizacjach pozarządowych, prywatnych firmach i instytucjach kultury.

Planowane były również spotkania ze studentami i liderami lokalnych środowisk.

Dzięki tym spotkaniom uczestnicy projektu mogli lepiej poznać realia i doświadczenia współczesnej Polski.

Projekt jest finansowany przez Polsko- Amerykańską Fundację Wolności, jego operatorem są Fundacja Borussia z Olsztyna oraz Kolegium Europy Wschodniej im. Jana Nowaka Jeziorańskiego we Wrocławiu.

Konferencja “The war which has changed Poland”

Fundacja na Rzecz Studiów Europejskich, Centrum Stosunków Międzynarodowych Fundacja Heinricha Boella, Helsińska Fundacja Praw Człowieka oraz Fundacja im. Stefana Batorego zaprosiły na konferencję „Wojna, która zmieniła Polskę. Zaangażowanie Polski i Niemiec w Afganistanie”.

W konferencji wzięli udział m.in .: prof. Klaus Bachman, prof. Mirosław Wyrzykowski, prof. Monika Płatek, Janusz Onyszkiewicz, prof. Jackson Janes, dr Adam Bodnar, dr Ulrike Guerot, dr Andrew Michta, Ben Wizner, Ewa Don-Siemion, Małgorzata Imielińska, Falk Tettweiler.

Konferencja odbyła się w siedzibie Fundacji im. Stefana Batorego (ul. Sapieżyńska 10, Warszawa), 8 listopada 2011 w godzinach 11.00 – 19.30.

Projekt był wspierany ze środków Fundacji Współpracy Polsko – Niemieckiej oraz ze środków Fundacji im. Stefana Batorego.

Patronat medialny: Kultura Liberalna

II Wrocławska Konferencja o Współczesnych Niemczech

II Wrocławska Konferencję o Współczesnych Niemczech FEPS zorganizował wspólnie z Dolnośląską Szkołą Wyższą. Naszymi partnerami byli również lokalny oddział „Gazety Wyborczej” oraz Uniwersytet w Bonn. Konferencja była finansowana przez Fundację Współpracy Polsko–Niemieckiej.

Wspieranie edukacji pozaformalnej na Białorusi

Cykl szkoleń dotyczących edukacji pozaformalnej zorganizowanej w ramach polskiej pomocy rozwojowej.

W roku 2011 Fundacja FEPS organizuje projekt “Wspieranie edukacji pozaformalnej na Białorusi”. Jest on realizowany w ramach programu pomocy rozwojowej Ministerstwa Spraw Zagranicznych dotyczącym “Wsparcia dla społeczeństwa białoruskiego 2011”.

Projekt skierowany jest bezpośrednio do pracowników młodzieżowych, pedagogów i nauczycieli zainteresowanych edukacją pozaformalną i chcących rozwinąć swoje umiejętności w tej dziedzinie.

Edukacja pozaformalna, będąca uzupełnieniem tradycyjnego kształcenia, jest istotnym narzędziem w kształtowaniu społeczeństwa obywatelskiego.

Edukacja pozaformalna już od wielu lat jest rozwijana na Białorusi, ciągle jednak napotyka trudności, które nie sposób samodzielnie rozwiązać. Są nimi brak odpowiednich funduszy, utrudnione kontakty międzynarodowe, a także brak instytucjonalnych ram wspierających tego typu inicjatywy. Wspólnie z białoruską organizacją „Edukacja bez granic”, która jest pionierem tego typu działalności na Białorusi, organizujemy projekt, który ma na celu przezwyciężenie tych barier.

Projekt składa się z dwóch seminariów poświęconych edukacji pozaformalnej. Pierwsze z nich odbyło się w ośrodku szkoleniowych organizacji “Edukacja Bez Granic” w Dunaevie na Białorusi. Drugie seminarium odbędzie się we wrześniu we Wrocławiu. Następnie uczestnicy szkoleń przygotują projekty lokalne z wykorzystaniem poznanych metod. Dzięki temu skutki działania projektu nie ograniczą się do samych uczestników, lecz będą oddziaływać na inne podmioty. Projekt zakończy spotkanie ewaluacyjne w Mińsku, które odbędzie się w grudniu.

Partnerem projektu jest wrocławskie Centrum Inicjatyw Unesco

Projekt jest współfinansowany w ramach programu polskiej współpracy rozwojowej Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP w 2011 r.

Monitoring społecznych skutków interwencji w Afganistanie

Celem naszego projektu było ujawnienie deficytów informacji opinii publicznej ze strony mediów dot. społecznych skutków polskiej interwencji w Afganistanie.

W tym celu będziemy monitorować doniesienia mediów o działaniach władz i wojska RP – możliwie we współpracy z nimi, dyskutować zmiany ich działań, tam, gdzie takie deficyty zostaną ujawnione. Zakładamy, że podobnie jak w innych krajach uczestniczących w interwencji (Niemcy, Wielka Brytania) wraz z zaostrzeniem się walk i zwiększeniem obecności Polski w Afganistanie interwencja stanie się tematem znacznie bardziej kontrowersyjnym dla opinii publicznej i bardziej obecnym w polityce w Polsce niż było to dotąd.

W ramach monitoringu chcemy ustalić, czy (i jeśli tak, w jaki sposób) interwencja w Afganistanie wpływa na nastroje społeczne (n. p. jak zmienia ogólne poczucie zagrożenia, poziom nietolerancji i poczucie niepewności, stosunek do islamu i świata arabskiego, stosunek do wojska i do bezpieczeństwa wewnętrznego, postawy represyjne), na klimat polityczny (czy i ewt. jak interwencja staje się przedmiotem podziałów politycznych) i jaką rolę w tych zmianach odgrywają agendy rządowe (MON, MSZ, prezydent, premier) i media. Czy – przykładowo – większa liczba ofiar wśród żołnierzy polskich prowadzi w przekazach medialnych do zmniejszenia zainteresowania losem cywilnych (afgańskich) ofiar (lub odwrotnie), czy większe zainteresowanie mediów konfliktem zwiększa liczbę przekazów stereotypujących na temat Afganistanu. Jednym z ważnych elementów monitoringu jest ustalenie (poprzez wywiady pogłębione) skutków dla ofiar i ich rodzin i jakość opieki nad (rannymi i zdrowymi) żołnierzami ze strony państwa po powrocie z Afganistanu. Wzorem amerykańskich organizacji NGO chcemy też prowadzić (na podstawie ogólnie dostępnych źródeł) ciągły monitoring ofiar.

W ten sposób zamierzamy – w sposób neutralny i rzeczowy – pobudzić debatę o skutkach interwencji. Zależy nam, aby ta debata miała oparcie w faktach i w rzetelnie podanych informacjach.

Głównym odbiorcą projektu są media, którym chcemy dostarczyć w sposób ciągły informacji na temat głównych tendencji w polityce dot. interwencji. Wzorem amerykańskich organizacji pozarządowych chcemy też monitorować bilans ofiar. NIE zamierzamy analizować strategii, taktyki wojskowej i działań bojowych, ponieważ nie mamy w tym zakresie kompetencji. Nie interesuje nas, czy interwencja jest skuteczna, lecz jakie ma skutki dla Polski.

Dlatego monitoring obejmie trzy płaszczyzny:
1. Polityczna: w jej ramach jeden ze współpracowników będzie śledzić zmiany strategii władz RP (w tym zmiany liczebności wojska i zmiany w prawie) na podstawie zmian w ustawodawstwie, wypowiedzi polityków i debat publicznych.
2. Medialna: w jej ramach śledzimy zmiany w nastawieniu wiodących mediów i opinii publicznej do interwencji w oparciu o metody analizy zawartości mediów i jeden profesjonalny ogólnopolski sondaż opinii publicznej rocznie (ujęty w budżecie projektu). Monitoring mediów zostanie przeprowadzony przez współpracowników FEPS na podstawie kwestionariuszy opracowanych przez medioznawców z Uniwersytetu Wrocławskiego i SWPS, współpracujących z FEPS.
3. Społeczna: tu na bieżąco monitorujemy liczbę ofiar (wojskowych i cywilnych – tam gdzie działania z udziałem Polaków spowodowały takie ofiary) w oparciu o polskie i zagraniczne źródła ogólnodostępne (doniesienia prasowe, oświadczenia polityków, raporty think tanków i sprawozdania parlamentarne. Informacje te będą na bieżąco podane na stronie internetowej Fundacji w postaci ciągle aktualizowanego interaktywnego wykresu. Na podstawie doniesień medialnych, oficjalnych danych MON i kontaktów z rodzinami powracających żołnierzy i ofiar będziemy ustalać, jak zmienia się stosunek władz do opieki medycznej i psychologicznej ofiar (kwestia PTSD, uznanie niektórych symptomów za spowodowane wojną).

Dwa razy w roku Fundacja będzie przedstawiać wnioski i ewentualne rekomendacje podczas konferencji prasowej w Warszawie na podstawie wyników monitoringu. Monitoring ofiar będzie na bieżąco aktualizowane na stronie internetowej Fundacji. Przez ofiary rozumiemy nie tylko poległych, ale też rannych lub wymagających specjalistycznej pomocy po powrocie (PTSD). Uczestnicy projektu mogą też w nieregularnych odstępach publikować raporty zbiorcze o swojej części monitoringu na stronie internetowej Fundacji. Po zakończeniu projektu powstanie książka monograficzna na temat skutków polskiego udziału w interwencji w Afganistanie. Projekt jest przedsięwzięciem nowatorskim w skali Polski.

Projekt jest finansowany przez Fundację Batorego w ramach programu „Demokracja w Działaniu”.